Struktura gospodarcza grodu

Główną dziedziną gospodarki człowieka we wczesnym średniowieczu było rolnictwo. Wiadomo, że mieszkańcy Owidza uprawiali pszenicę zwyczajną. Można przypuszczać, że również inne gatunki zboża występujące powszechnie w tym okresie znane były na Owidzu: proso, żyto, jęczmień. Mąkę uzyskiwano ścierając ziarna przy pomocy kamiennych żaren, których fragmenty znaleziono w obiekcie mieszkalnym na grodzisku.

Analiza szczątków kostnych wykazała, że podstawowym zwierzęciem hodowlanym były świnie  wynikało to z ich małej wybredności w pożywieniu oraz ze znacznej rozrodczości. Na drugim miejscu była krowa, która oprócz dostarczania mleka i mięsa z pewnością była wykorzystywana jako zwierze pociągowe. Uznaniem, lecz już sporo mniejszym, cieszyły się mniejsze przeżuwacze  owce i kozy. Hodowano również konie, lecz z pewnością nie do celów kulinarnych.

Łowiectwo i rybołówstwo stanowiły uzupełnienie rolnictwa i hodowli. Mieszkańcy grodu polowali na dziki, zające, sarny, jelenie, bobry i wiewiórki.

Położenie stanowiska nad rzeką narzuca samo przez się korzystanie z jej skarbów. Niestety, szczątki rybie rzadko się zachowują do naszych czasów  wyjątkiem jest jesiotr, którego pozostałości tu znaleziono. Bardziej trwałe ślady znaleziono w postaci haczyków na ryby.

Podstawową dziedziną wytwórczości mieszkańców grodu było garncarstwo. W większości przypadków do wykonywania naczyń używano koła garncarskiego. Zarówno ceramika kuchenna, naczyniowa, zasobowa jak i przemysłowa została wykonana przy użyciu koła garncarskiego.

Materiał archeologiczny wskazuje na istnienie na grodzie pracowni kowalskiej zajmującej się wytopem z rud darniowych żelaza i produkcją przedmiotów zaspokajających potrzeby mieszkańców grodu. Znaleziono narzędzia wykorzystywane w procesie wytwórczości kowalskiej (punce, przekłuwacze), półprodukty ze śladami obróbki (sztabki żelazne), różnego rodzaju druty, spieki żelazne oraz żużle. Znaleziono również kilka ułamków ceramiki ze śladami po wytopie żelaza.

W ramach rzemiosła domowego było uprawiane zapewne przędzalnictwo. Materialnym śladem tej wytwórczości są znaleziska przęślików. W ramach domowej wytwórczości wyrabiane były prawdopodobnie podstawowe przedmioty z rogu i kości takie jak szydła, igły, hetki. Ponieważ nie znaleziono śladów pracowni rogowniczej należy założyć, że przedmioty wymagające od wykonawcy większych umiejętności (grzebienie i ich pochewki) są importami. Podobnie rzecz się ma z bursztynem. Jeden paciorek nie może świadczyć o istnieniu rzemieślnika na grodzie. Surowiec oraz 1 bryłka ze śladami obróbki może świadczyć co najwyżej o domowej wytwórczości.

Żarna, rozcieracz oraz osełki są świadectwem kamieniarstwa, nie wiadomo jednak czy zostały wytworzone na grodzie czy pochodzą z wymiany handlowej.

O wymianie handlowej świadczą znaleziska monet oraz odważników. Również szklany paciorek można uważać za import.