Promocja grodziska w owidzkiej szkole

W Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych w Owidzu przygotowano wystawę na temat wczesnośredniowiecznego grodu znajdującego się onegdaj na terenie tej miejscowości. Był to jeden z ważniejszych ośrodków, jakie w tym czasie funkcjonowały na Kociewiu. Został on założony na szczycie izolowanego pagóra morenowego, na prawym brzegu doliny rzeki Wierzycy. W jego pobliżu przebiegał trakt zwany „via mercatorum”, czyli „droga kupców”. Było to zatem idealne miejsce pod względem lokalizacji, dostępności wody oraz możliwości jego obrony. Pozostałością po tej strukturze jest grodzisko, będące obiektem wyżynnym na planie czworokąta (kształt trapezowaty) z zaokrąglonymi narożnikami o długości mierzonej na koronach wałów na linii wschód-zachód do 150m, a na linii północ-południe odpowiednio od 41 do 50m.

Warto zaznaczyć, że jest to pierwsza tak pełna ekspozycja informacji oraz autentycznych zabytków pochodzących z badań wykopaliskowych przeprowadzonych na zlecenie Muzeum na terenie grodziska w Owidzu. Jest to też zarazem kolejna z akcji promujących nowo powstającą atrakcję turystyczną Kociewia w postaci skansenu archeologicznego, przeprowadzona przez Muzeum Ziemi Kociewskiej w Starogardzie Gdańskim oraz Stowarzyszenie na Rzecz Wspierania Inicjatyw Badawczych „Fibula”. W czerwcu 2007 roku, wspomniane organizacje, przy wsparciu Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych w Owidzu, przeprowadziły festyn oraz cykl zajęć dla uczniów pod hasłem „Z archeologią za pan brat”, które zgromadziły kilkuset entuzjastów historii.  W tym samym okresie odbyła się w starogardzkim ratuszu konferencja „Grodzisko wczesnośredniowieczne w Owidzu – stań badań i perspektywy rekonstrukcji”. Również na łamach Roczników Muzealnych „Rydwan” ukazało się szereg artykułów dotyczących tego fenomenalnego stanowiska oraz możliwościach jego zagospodarowania i dalszych badań. Od 2010 roku Muzeum Ziemi Kociewskiej organizuje również lekcje muzealne pod tytułem „Wczesnośredniowieczne grodzisko w Owidzu. Przeszłość – teraźniejszość – przyszłość”.

Obecnie na wystawie w formie ilustracji, zdjęć i tekstów przedstawiono położenie, chronologię oraz zabudowę grodu, a także bogatą historię badań wykopaliskowych i przyszłość owidzkiego wzgórza. Nie zabrakło zabytków, pozwalających zrozumieć, jak żyli i czym trudnili się mieszkańcy Owidza we wczesnym średniowieczu.

Na ekspozycji znajdują się również fragmenty glinianych naczyń. Ceramika bowiem, to jeden z najliczniejszych materiałów spotykanych na stanowiskach archeologicznych. Z owidzkiego grodziska pozyskano do tej pory blisko 37 000 ułamków naczyń. Z gliny wykonano także przęśliki (ciężarki) tkackie. Wśród przedmiotów metalowych codziennego użytku wyróżnić można noże, część misy, świder, fragment nożyc, różnej wielkości gwoździe, punce, igły i haczyki na ryby. Militaria stanowią grot strzały i fragment topora lub siekiery. Na terenie grodziska odnalezione zostały również przedmioty wykonane z kości i rogu jak grzebienie, ich okładziny, kolce oraz igły. Zabytki z kamienia reprezentują osełki oraz fragment rotacyjnego żarna. Wśród artefaktów poświadczających odbywający się w grodzie handel, znajdują się srebrne monety, głównie denary krzyżowe, datowane na XI wiek i pochodzące przede wszystkim z terenu Czech i Niemiec, a także odważniki. Zostały one wykonane z żelaza powleczonego brązem, a ich kształt w przeważającej liczbie jest beczułkowaty. Niektóre z nich posiadają znaki metryczne w postaci wgłębień. Wspomnieć należy również o ozdobach, które na wystawie zostały przedstawione w postaci zawieszki dzwoneczkowatej, paciorka bursztynowego, wykonanych z brązu pierścionków, okucia, sprzączki i kabłączka skroniowego.

Magdalena Wałaszewska

zdjęcia sa autorstwa Macieja Jędrzyńskiego

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.